گیربکس سایکلو (سیکلوئیدی) چیست؟

نحوه کارکرد گیربکس سایکلو (سیکلوئیدی)

درک نحوه کار گیربکس سایکلو(سیکلوئیدی) نیازمند آشنایی با اصول مکانیکی آن است. نیروی چرخشی ورودی از شفت ورودی پرسرعت وارد می‌شود و به بادامک سیکلوئیدی منتقل می‌گردد. این بادامک، دیسک سیکلوئیدی را به حرکت درمی‌آورد و پین‌های رابط، حرکت مارپیچی دیسک را ایجاد می‌کنند. در نتیجه، سرعت شفت خروجی کاهش یافته و گشتاور افزایش می‌یابد. برخلاف گیربکس‌های دندانه‌دار سنتی، در گیربکس سایکلو(سیکلوئیدی)، انتقال نیرو از طریق لغزش صفحات بر روی هم انجام می‌شود، که بدون تنش برشی، راندمان بالای ۹۰ درصد را تضمین می‌کند.

اصل اساسی گیربکس سایکلو(سیکلوئیدی) بر پایه منحنی‌های اپی‌سیکلوئید و هیپوسیکلوئید استوار است. شفت ورودی به یک یاتاقان خارج از مرکز متصل می‌شود که دیسک را در مسیر خارج از مرکز حرکت می‌دهد. لوب‌های دیسک با پین‌های ثابت درگیر شده و پین‌های غلتکی، حرکت را به شفت خروجی منتقل می‌کنند. این مکانیزم، بار را بر روی حدود ۶۶ درصد از پین‌ها توزیع می‌کند، که شوک‌پذیری را تا ۵ برابر بیشتر از گیربکس‌های دیگر می‌سازد. برای جلوگیری از لرزش، پین‌ها در سوراخ‌های کمی بزرگ‌تر نصب می‌شوند و دیسک‌های دوم برای تعادل استفاده می‌گردد. در نهایت، گیربکس سایکلو(سیکلوئیدی) جهت چرخش خروجی را در راستای ورودی حفظ می‌کند و نسبت کاهش سرعت تا ۱:۸۷ را در یک مرحله فراهم می‌آورد.

اجزای اصلی گیربکس سایکلو (سیکلوئیدی)

گیربکس‌سایکلو (سیکلوئیدی) از اجزای ساده اما دقیق تشکیل شده که دوام بالایی را تضمین می‌کند. اجزای کلیدی عبارتند از:

• شفت ورودی پرسرعت: انرژی را از الکتروموتور دریافت می‌کند.
• بادامک سیکلوئیدی: قطعه توخالی با سطح منحنی که دیسک را به حرکت درمی‌آورد.
• دیسک سیکلوئیدی: صفحه نازک با شیارهای مارپیچی که با پین‌ها درگیر می‌شود.
• پین‌های رابط و غلتکی: بار را توزیع کرده و حرکت را منتقل می‌کنند.
• بیرینگ خارج از مرکز: حرکت خارج از مرکز را ایجاد می‌کند.

سایر اجزا مانند کاسه‌نمد، رینگ اسپیسر، فن خنک‌کننده و پوسته چدنی، ساختار را کامل می‌کنند. جنس پوسته معمولاً چدن است و نصب به صورت پایه یا فلنج امکان‌پذیر می‌باشد. این اجزا، گیربکس‌سایکلو (سیکلوئیدی) را به سیستمی فشرده و قابل اعتماد تبدیل می‌کنند.